نازنین                                                  

چنانت دوست می دارم

و چنانت می شناسم

که جرات می کنم دهانم را با بردن نامت

بی پیشوندهای  نا لازم شاه وسلطان

متبرک کنم

 من بچه محل کبوتران شمایم

و هیچ عقابی نیست که

برخی نگاهم نباشد

در شگفتم نفرین کدام پیر با آنان است که دستانشان از تو تهی ماندند

گیرم به فاصله چشم بستنی و چشم گشودنی

آی ی ی مهربان

سبز ، نای پرچمت